เหตุที่สร้างพระเจดีย์หลวงพ่อทูล ขิปฺปปญฺโญ 8 มีนาคม 2544

“...หลายคนก็ได้วิพากษ์วิจารณ์ว่า ทำไมหลวงพ่อจึงได้สร้างเจดีย์ขนาดใหญ่ เสียเงินเสียทองไปมากมายก่ายกอง การสร้างพระมหาธาตุเจดีย์นี้ ถ้ามองให้ลึกๆ มองให้ละเอียดแล้ว มันเป็นสมบัติของพระพุทธศาสนา ยกตัวอย่างเช่น ประเทศอินเดียก็มีพุทธคยาเป็นหลัก ที่โบราณท่านได้สร้างเอาไว้

มาในยุคสมัยนี้กุลบุตรลูกหลานจำนวนมหาศาล ก็ได้มาสักการบูชาในพระคุณของพระพุทธเจ้าอยู่เป็นประจำ ถ้าไม่มีมหาธาตุเจดีย์ที่พุทธคยาแล้ว ก็ไม่ทราบว่าท่านเหล่านั้นจะไปกราบไหว้ที่ไหน คือ หมดที่พึ่งนี่คือจุดหนึ่งที่อาตมาได้มองเห็นว่า พระพุทธศาสนานั้น มิใช่ว่าจะอยู่คงทนไปตลอด กัปตลอดกัลป์ อีกยุคหนึ่งก็ต้องสลายไปตามกาลเวลา (เหมือนพม่าและศรีลังกา) ถึงยุคนี้สมัยนี้ ประเทศเราจะมีครูอาจารย์ทรงคุณธรรมนำเลื่อมใสอยู่ก็ตาม แต่ไม่กี่ร้อยปีข้างหน้า การเปลี่ยนแปลงในกลุ่มคณะสงฆ์ก็จะเป็นไปตามกาลเวลา คือ อนิจจัง ความย่อหย่อนหละหลวมในพระธรรมวินัยในยุคนั้นก็จะเกิดขึ้น คนก็หมดศรัทธา หมดที่พึ่งทางใจ ก็ต้องมาอาศัยกราบไหว้สักการบูชาในมหาธาตุเจดีย์นี้ต่อไป

นี่คือการเสริมสร้างบารมีนั่นเองทีนี้ การเสริมสร้างบารมี โดยการเอาวัตถุธาตุทั้งหลายมาสมมติว่าเป็นมหาธาตุเจดีย์ ว่าเป็นที่เก็บรักษาในคุณสมบัติทั้งหลายที่เรียกว่า พุทธคุณ พระพุทธเจ้าอยู่ที่ไหน เราก็กราบระลึกถึงพระคุณของพระพุทธเจ้าและปฏิบัติบูชาอยู่ที่นั้น เจดีย์วัดป่าบ้านค้อนี้ ที่ไปที่มาของพระบรมสารีริกธาตุมีความชัดเจน ลูกหลานทั้งหลายก็จะมาสักการบูชาที่นี่ ก็จะเป็นบุญบารมีของเขาต่อๆ กันไป นี่เป็นส่วนหนึ่งที่อาตมาได้ตั้งใจให้กุลบุตรลูกหลานเราได้กระทำไว้สืบทอดต่อไปในพระพุทธศาสนา เรียกว่าเป็นพุทธานุสติอย่างหนึ่ง...”
 
    ภายในพระมหาธาตุเจดีย์ฯ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากประเทศศรีลังกา น้อมกราบสักการะบูชาในพระคุณของพระพุทธเจ้า ชมยอดเจดีย์ดอกบัวทองคำแท้ น้ำหนักทองกว่าหนึ่งพันบาท จากแรงศรัทธาของพุทธศาสนิกชน ดื่มด่ำกับภาพจิตรกรรมพระมหาชนก บนโดมพระมหาเจดีย์ สะท้อนวิริยบารมีของพระโพธิสัตว์ เวียนชมบานประตูแกะสลักเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธศาสนารวม ๔๔ บานรอบฐานเจดีย์ เพื่อเสริมสร้างปัญญาธรรม